Ik kom moe van mijn werk. Eten koken, de kinderen aandacht geven, naar manlief ’s verhaal luisteren, tassen klaar maken voor de dag erna, oh ja het huis is ook ontploft… En dan hangt er ineens zo’n drama draak aan je been omdat de andere draak haar een schop heeft verkocht … Zucht.

Drama draak

Ken je dat, dat je zielsveel van je kind houdt, maar hem/haar soms ook wel achter het behang kunt plakken! Ik heb 2 van die heerlijke boeven rondlopen. Een dochter van bijna 7 en een zoon van 4. Beide hebben ze hun eigen heerlijke karakter en interesses. Maar soms veranderen ze in 2 draken waarin ik dat lieve zachte meisje of ondernemende en nieuwsgierige jongetje niet meer herken. Nu ben ik kinder- en jeugdtherapeut, dus gaat er direct zo’n stemmetje draaien met tips die ik de ouders bij mij in de praktijk altijd geef. Dat werkt als ik zelf in de rust ben, op mijn vrije dag of luie zondag bijvoorbeeld. Maar op een of andere manier veranderen ze altijd in een dreinende draak, een ongeduldige draak, een claimende draak of een treiter draak op het moment dat ik moe uit mijn werk kom. Eten koken, de kinderen aandacht geven, naar manlief ’s verhaal luisteren, tassen klaar maken voor de dag erna, oh ja het huis is ook ontploft…
En dan hangt er ineens zo’n drama draak aan je been omdat de andere draak haar een schop heeft verkocht omdat ze de afstandsbediening afpakte… Zucht.

Draakafspraak

Wij hebben inmiddels de draken taal als vaste taal in huis geïntroduceerd, om zo de kinderen (en onszelf stiekem ook) alert te maken op ons gedrag. Ik benoem daarbij dus ook naar de kinderen dat ik een draak zie bij ze. We kwamen samen tot de conclusie we geregeld last hebben van onze draken, dus hebben we als gezin afgesproken dat we niet spelen met draken. Ofwel, we gaan niet in op het gedrag van de ander als deze in de draak zit. Ik benoem hierbij naar de kinderen dat ik een draak zie en dat ze de keus hebben om de draak vast te houden of hem los te laten. Houden ze hem vast, dan mogen ze even naar de voordeurmat, onze afkoelplek. Wanneer 1 van mijn kinderen voelt dat ze de draak weer los kunnen laten, ofwel terug kunnen naar hun rustige zelf, dan mogen ze weer terugkomen. Hierdoor voelen ze dat ze een keus hebben, maar wordt het “draken gedrag” niet geaccepteerd.
Het is inmiddels, zelfs als ik uit werk kom, een stuk rustiger en gezelliger in huis. Gevolg is alleen wel dat ik soms ook een spiegel voor krijg om mijn eigen draak los te laten en daarmee netjes even op de mat ga afkoelen 😉.

***

Melody Pippel is moeder van twee kinderen en kind- en jeugdtherapeut in Lelystad. In haar praktijk kunnen kinderen terecht met onder andere laag zelfvertrouwen, angsten, slaap- en zindelijkheidsproblemen, hooggevoeligheid en emotionele problemen. Meer lezen? Kijk op haar website praktijkinfini.nl.

In deze post zal ik een paar tips geven wat je kunt doen als je peuter graag zelf iets wil beslissen. Een peuter wil op deze leeftijd niets liever dan het zelf doen, zelf beslissingen nemen of mee helpen. En dat is eigenlijk heel mooi omdat ze dit later zelf ook nodig hebben als ze ouder worden.

 

Een paar tips die je kan proberen met je peuter of kleuter:

  1. Probeer vragen waar je kind ‘nee’ op kan zeggen te vermijden. Want als je iets vraagt, heeft hij/zij eigenlijk een keus om ‘nee’ te zeggen (tenzij het antwoord ook ‘nee’ mag zijn). Bijvoorbeeld: ‘’Kom, ga je mee naar bed?’’ Je kind kan dan ‘nee’ zeggen terwijl hij/zij dit dan alsnog van jou moet. 
  2. Wil je dat iets gaat gebeuren, geef je kind twee opties waar hij/zij tussen kan kiezen. Zo geef je duidelijk aan dat er wat gaat gebeuren, maar dat je kind nog een keuze heeft en het gevoel heeft zelf te mogen beslissen. 
  3. Wanneer je kind iets wil en dit mag niet, zeg dan wat hij wel mag doen. Dus wanneer jij ‘nee’ zegt, zeg dan wat wél mag! 
  4. Is je kind verdrietig omdat iets niet mag, probeer je in te leven in hoe hij/zij zich voelt. Zeg ook dat je begrijpt dat hij/zij dat heel graag wilde en je ook begrijpt dat dit wel heel leuk was geweest. Help hem/haar dan in wat wel kan. 
  5. Laat je kind mee helpen met de klusjes in huis. Kinderen vinden het vaak leuk om mee te helpen, ook al heb je het idee dat het niet heel nuttig is. Je kind zal het gevoel hebben in verbinding met je te staan en ondertussen kan jij misschien ook nog doen wat je graag wilde doen.

Voorbeelden in welke situaties je kind zelf een keuze kan maken:

  • "Wat wil je eerst? Eerst de appels pakken of eerst de rijst? Jij mag kiezen.’’
  • "Zullen we pindakaas of pasta op het boodschappenlijstje zetten?"
  • "Eerst je broek of eerste je shirt aan doen?"
  • "Eerst je gezicht wassen of eerst tandenpoetsen?"
  • "Wil je appelstroop of pindakaas op brood?"
  • "Wil je dat ik je til of wil je lopend naar boven?"
  • "We kunnen nu niet naar buiten. Je kan wel kiezen uit lego of tekenen.’’ 
  • "Wil je water of melk?"
  • "Wil je zelf in de auto klimmen of zal ik jou er in tillen?"

***

Dit blog is geschreven door Jane Kater. Zij is pedagoog van Icare JGZ Lelystad.

Website

Liefde is ook loslaten. Je kind toestaan om te ontdekken, fouten te maken, oplossingen te bedenken. Daar leren ze van, daar groeien ze van. Ik weet dat allemaal en toch vind ik loslaten een van de moeilijkste dingen om te doen. Met drie kinderen in verschillende leeftijden (bijna 12, 9 en 4,5 jaar) is dit voor mij een terugkerend thema. 

De eerste schooldag

Mijn jongste dochter is vorig schooljaar gestart met school. Ze was er enorm aan toe, maar ik stiekem nog niet. “Ineens” zaten alle drie mijn kinderen op school en daarmee sloten we toch wel even een tijdperk af. Dapper liep ze het schoolplein op, maar toen kwamen toch de tranen. Ze klampte zich aan mij vast en ik voelde dat de tranen ook over mijn wangen liepen. Ik zei dat ik heel goed begreep dat zij het spannend vond, maar dat ik er ook alle vertrouwen in had dat zij een leuke dag zou hebben. Ik fluisterde in haar oor dat ik heel veel van haar hield en dat ik haar ‘s middags weer kwam ophalen.

Nadat ik haar nog een laatste dikke knuffel gaf, nam haar lieve juf haar over, terwijl ze nog een laatste keer naar mij zwaaide. Ik blies een kushandje en verliet langzaam het schoolplein; loslaten.

Doorgroeien

Mijn zoon zit nu twee jaar op kickboksen en een paar weken geleden kwam hij heel blij thuis. Hij keek mijn man stralend aan (die had hem opgehaald) en mijn man keek trots terug. Vol verwachting wachtte ik op het nieuws dat mijn zoon blijkbaar had. Hij vertelde trots dat hij door mocht naar de volgende groep; de 15+ groep. Zijn trainer had aangegeven dat het trainen heel goed ging en dat hij in de oude groep niet helemaal tot zijn recht kwam.

Ik gaf mijn zoon een dikke knuffel en zei dat ik heel trots op hem was. Trots op hoe hij zich inzet tijdens de lessen en op zijn leergierigheid. Ook benoemde ik dat ik het zo fijn vond om te zien dat hij zoveel plezier in zijn sport heeft, want dat vind ik het allerbelangrijkste. Ook zei ik dat ik het heel stoer vond dat hij naar de 15+ groep mocht.

Stiekem vond ik het best eng, mijn 9 jarige zoon tussen jongens en meiden van rond de 15 jaar. Voor de eerste les had ik lichte buikpijn en spookten er allerlei gedachten door mijn hoofd, maar ik gaf hem een dikke knuffel en wenste hem heel veel plezier; loslaten.

De stap wagen

Mijn oudste dochter is dit schooljaar gestart op de middelbare school én ook nog in een andere stad. Begin groep 8 zag ze er enorm tegenop om naar de middelbare school te gaan. Dat maakte het proces van loslaten voor ons als ouders niet makkelijker. We hebben haar angsten aangehoord en haar erkend in haar gevoel, want laten we eerlijk zijn; die stap naar de middelbare school is ook gewoon heel spannend. Tegelijkertijd hebben we ook het vertrouwen uitgesproken dat zij klaar was voor die stap.

Samen met haar zijn stapje voor stapje die angsten aan gegaan. Dit hebben we gedaan door te vragen waar ze precies bang voor was, hoe het eruit zou zien als ze niet bang zou zijn en welke stapjes ze kon zetten om tot die situatie te komen.

We zagen haar groeien en tijdens de vakantie sprak ze uit dat ze eigenlijk wel zin had om naar de middelbare school te gaan. Ik vond dat zo mooi om te horen, dat ik tranen in mijn ogen kreeg. Ik gaf haar een dikke knuffel en zei dat ik heel trots op haar was en op hoe zij het afgelopen jaar aan haar angsten en onzekerheden heeft gewerkt. Ook benoemde ik dat wij er altijd voor haar (en haar broertje en zusje) zullen zijn en dat er thuis áltijd een plek voor haar is.

En toen brak haar eerste schooldag aan; met lichte spanning, maar vooral veel zin liep ze de school binnen. We hoefden natuurlijk niet mee te lopen, ze gaf in de auto een laatste kus en zonder om te kijken liep ze richting de school; loslaten.

Mijn jongste dochter had binnen een mum van tijd haar plekje op school gevonden, ze gaat met plezier naar school, heeft vriendinnetjes en is ontzettend leergierig. Mijn zoon gaat elke week met enorm veel plezier naar kickboksen en komt nog blijer weer thuis. Hij vindt de fysieke uitdaging geweldig en kan het goed vinden met de andere (oudere) kinderen. En mijn oudste dochter heeft een ontzettend leuke start gemaakt op haar nieuwe school. Ze vindt de school heel fijn, heeft al vriendinnen gemaakt en gaat met plezier naar school.

Loslaten

Natuurlijk had het allemaal heel anders kunnen lopen, maar ook dan hadden zij hun weg wel gevonden. Ik kan ze niet tegen alles beschermen en dat moet ook niet. Dus hoe moeilijk ik dat soms ook vind; ik laat ze los en geef ze het vertrouwen dat zij in staat zijn hun eigen weg te bewandelen en hun problemen zelf op te lossen. Tegelijkertijd laat ik ze weten dat wij er altijd zullen zijn en helpen als zij dat nodig hebben.

En is dat niet wat we als ouders het liefste voor onze kinderen willen; dat zij voldoende zelfvertrouwen hebben en voldoende vaardigheden bezitten om met tegenslagen om te kunnen gaan. Maar dat zij ook weten dat zij altijd een plek zullen hebben waar zij naartoe kunnen als ze het even niet meer weten!

***

Dit blog is geschreven door Selina. Zij heeft haar eigen coachpraktijk de Roze Donderwolk voor (zwangere) vrouwen met angstklachten of een depressie en is kindcoach.

Website

Ik schrik me rot, staat ze daar weer, in de tentopening.
Zo langzamerhand komt er stoom uit mijn oren. Het is al bijna 22.00u, en nog slaapt mijn dochter niet.
Er is gezelligheid op de camping, een kinderdisco die pas om 21.00u begon. Wie verzint dat?

Natuurlijk hoort ze dat, en natuurlijk wil ze daar heen.

Ik word boos, terwijl ik eigenlijk van binnen weet dat zij het ook niet kan helpen.
Het is de eerste nacht op de camping, nieuwe plek, nieuwe geuren. Eigenlijk wist ik vooraf al dat dit zou gebeuren. Want zo gaat dat, zeker de eerste nacht is het lastig om in slaap te vallen.
Met een boos gezicht, stap ik iets te driftig naar haar toe. Ik fluister luid dat het tijd is om te gaan slapen. Ondertussen stressend dat de baby er wakker van wordt.

Ik ben zelf moe. Van de reis, van de warmte, van het gemoeder al de hele dag.
Ik heb ook behoefte aan rust.
Aan kletsen met mijn zus en zwager die naast ons staan.

Ik kan nu kiezen: of echt uit mijn plaat gaan en dingen zeggen waar ik later spijt van krijg, of even ademhalen.
Gelukkig lukt het me om voor het laatste te kiezen. Ik hoor het stemmetje ergens achter in mijn hoofd dat ze het niet expres doet. Dat ze niet lastig DOET, maar het lastig HEEFT.

Dat zij het ook warm heeft, en vol met prikkels en nieuwe indrukken zit.

Direct merk ik dat mijn boosheid zakt.

Ze mag nog een slokje water drinken, we lopen nog even naar het toiletgebouw en dan breng ik haar opnieuw naar bed. Ik kies er voor om bij haar zitten, zodat ze makkelijker haar rust kan vinden.
Binnen 10 minuten hoor ik aan haar ademhaling dat ze in slaap is gevallen.
Nog even geniet ik van dat slapende gezichtje. Wat is ze toch lief.

Ik stap de tent weer uit, en pak een lekker Frans biertje mee.

Heerlijk, de zwoele zomeravond is begonnen.

***

Dit blog is geschreven door Mijke van Baal – slaapcoach

Website

De wereld om ons heen is constant in beweging. Niet gek dat we overspoeld worden met prikkels. Waar we allemaal weer op onze eigen manier op reageren. Als het voor ouders soms al lastig is om de interne rust te bewaren, hoe moeilijk zou dat dan niet zijn voor jouw kind?

Als je kind teveel prikkels binnenkrijgt, dan raakt zijn of haar zenuwstelsel overbelast. Voor de meeste kinderen is het op zo’n moment vooral erg druk om hen heen of van binnen. En dat kan zich op allerlei manieren uiten. Bijvoorbeeld met een driftbui, plotseling in huilen uitbarsten of gewoon niet stil kunnen zitten.
Drukkere kinderen hebben vaak niet zo’n lange spanningsboog en zullen meestal niet veel concentratie kunnen opbrengen. Hoewel veel kinderen gebaat zijn bij actieve inspanning, kan het ook zijn dat jouw kind juist behoefte heeft aan rust.

Probeer altijd in te schatten wat voor jouw kind op dit moment helpend is: bewegen, rust of misschien wel even van omgeving veranderen.

Rennen, vliegen, duiken

Als jouw kind overtollige energie heeft, is het heerlijk om samen lekker naar buiten te gaan. Tikkertje spelen, naar de speeltuin, schommelen, op de trampoline: laat je fantasie de vrije loop. Als jouw kind maar lekker kan bewegen.

Ook binnen kun je best veel verzinnen om actief bezig te zijn. Schuif de tafel opzij en houd een minidisco in de woonkamer! Zing en dans mee met de filmpjes van minidisco.tv bijvoorbeeld. Bouw een hut onder de eettafel of haal de matrassen van bed en maak er een avonturenschip van.

Het gaat er niet om steeds iets te moeten doen, iets leuks te verzinnen, of grootse plannen te maken. Kinderen worden gelukkig van gelukkige ouders die niet altijd iets doen maar juist vaak iets laten.

Sommige drukke kinderen weten niet goed hoe ze moeten omgaan met al die overtollige energie. Het kan dan ook moeilijk voor ze zijn om tot rust te komen. Hier kan mindfulness helpend zijn.

Omslag De Kleine Kikker - Eline Snel

De kleine kikker

In het boek ‘De kleine kikker’ geeft Eline Snel handvatten aan jonge ouders met kinderen van 1,5 – 4 jaar die twijfelen of zij het goed doen. Het boek staat vol herkenbare voorbeelden en bruikbare tips. En speelse oefeningen en activiteiten om samen te doen, zoals korte verhalen lezen. Ook zijn er oefeningen die je kunt downloaden. Je kind wordt gestimuleerd om te ontdekken en zich open te stellen voor anderen. Ook staan er oefeningen en ideeën in het boek waar je als ouder zelf wat aan hebt.

Voor oudere kinderen (vanaf 4 jaar) is er van dezelfde auteur ‘Stilzitten als een kikker’ (boek + audio).

Je kunt ‘De Kleine Kikker’ ook lenen bij de Flevomeer Bibliotheek!

In het gangpad van de supermarkt

Een mooie uitspraak uit het boek ‘De kleine kikker’ is: “Aan gevoelens geef je ruimte, aan gedrag stel je grenzen”. Maar hoe geef je ruimte aan de gevoelens van jouw kind wanneer het besluit om het midden in de supermarkt op een krijsen te zetten?
Bedenk je op zo’n moment dan dat jouw kind bezig is met het ontladen van emoties. Probeer je dan ook niet bezwaard te voelen om je kind op zo’n moment – ookal kun je wel door de grond zakken – de ruimte te geven om zich te uiten. Je kind kunnen laten uitrazen en er voor je kind ‘zijn’ zal je namelijk meer opleveren dan het gevecht aangaan over de reden, de plaats of het moment van de woede-uitbarsting.

Een Supermarkt Stappenplan
  1. Laat je kind weten dat je ziet en begrijpt dat het boos is.
  2. Vraag of je je kind kunt helpen.
  3. Blijf contact zoeken met je kind: maak oogcontact en raak je kind op een rustige en lieve manier aan.
  4. Wees consequent: zeg wat je doet en doe wat je zegt.

Door met jouw aandacht bij jouw kind te blijven – ook als iedereen je aanstaart en je je opgelaten voelt – geef je het de boodschap (pun intended) dat je onvoorwaardelijk naast jouw kind blijft staan.

Je hoeft het niet alleen te doen!

Wil je meer weten over het (drukke) gedrag van je kind? Dan is het webinar Help, mijn kind is druk?! wel iets voor jou. Dit webinar is gratis en voor alle ouders in Lelystad. Opgeven kan binnenkort, volg de berichten hierover op de website en onze sociale media.

Zit je met je handen in het haar en kun je wat advies gebruiken? Of maak je je zorgen over jouw kind? Je kunt bij ons terecht met jouw vragen! Wij kijken met je mee en kunnen jou – als dat nodig is – verwijzen naar de juiste personen of instanties om je verder te helpen.

Stel jouw vraag telefonisch door te bellen met 088 – 0029922, stuur een e-mail naar info@lisalelystad.nl of vul het vraagformulier in.

Een zoon of dochter in de puberteit valt niet altijd mee. Hij of zij verandert in deze periode snel. Vind je het soms ook zo moeilijk om met haar of hem om te gaan? En zit je met vragen als: 'Mogen pubers zich kleden zoals ze willen?', 'Wat doe ik als ik merk dat mijn kind rookt of drinkt?', of 'Hoe houd ik positief contact met mijn puber?'? Dan is de cursus 'een puber in huis' iets voor jou.

Lees verder

Deze week:

Kom meer te weten over wat een (moeilijke) scheiding voor jou en je kind(eren) betekent. De informatie geeft je een andere kijk op wat jij en je kind in de huidige situatie nodig hebben.
Lees verder

Heeft je kind net dat steuntje in de rug nodig bij het ontwikkelen van sociale vaardigheden? Daar gaan we in deze cursus mee bezig; ze leren zich beter te verplaatsen in een ander, krijgen ze meer zelfvertrouwen en durven ze initiatieven te nemen. Deze groep is voor kinderen van 8 tot 12 jaar met een (licht verstandelijke) beperking. Meer informatie bij Sarica Marapengopie tel 06-30 99 80 05 of stuur een  e-mail

Spreekuur Scheiden

Wanneer je denkt aan scheiden of je partner wil scheiden, komt er veel op je af. Wij helpen we je verder bij vragen over geldzaken, wonen, juridische zaken, gescheiden ouderschap en opvoeden.

Maak een afspraak voor het spreekuur van het Scheidingsloket, samen bekijken we wat je kunt doen. Het is gratis en voor iedereen.

Het spreekuur is op elke 1ste en 3e donderdag van de maand vanaf 10.00 uur bij MDFlevoland, Meenthoek 10 in Lelystad.

De afspraak kan, als je dat wilt, ook online via Teams plaatsvinden.

Afspraak maken? Dat kan op de volgende manieren:

Bel: 088-0029922
Stuur een e-mail: info@lisalelystad.nl
Vul het 'Stel je vraag' formulier op de contactpagina in

Meer informatie lees je ook op onze inspiratiepagina http://www.lisalelystad.nl/scheiden-en-ouder-blijven

Help jij je kind bij het ontwikkelen van sociale vaardigheden? Op de basisschool hebben kinderen vaak nog veel verschillende vriendjes. Lang niet alle kinderen hebben dan al vaste vriendjes of een beste vriend(in). Sommige kinderen leggen gemakkelijk contact, terwijl andere kinderen het lastig vinden om vriendjes te maken. Hoe kan jij je kind helpen om vrienden te maken? Hoe kun je je kind leren om goed om te gaan met leeftijdsgenoten?

 

Hier volgen 8 tips!

1. Luister naar je kind in plaats van advies te geven

Alle kinderen hebben conflicten met leeftijdsgenoten. Heeft je kind een conflict gehad? Luister dan naar je kind. Als jij je kind vertelt wat hij verkeerd deed of hoe hij het moet oplossen, zal je kind zich daardoor alleen maar onzekerder voelen. Help je kind om z’n gevoelens duidelijk te krijgen en stel vragen zodat hij zelf kan bedenken hoe hij het probleem kan oplossen.

2. Kies geen partij

Luister naar de mening van je kind, probeer je in te leven in je kind en toon begrip voor de gevoelens van je zoon of dochter. Probeer tegelijkertijd het andere kind niet zwart te maken. Als je vermoedt dat jouw kind liegt over z’n eigen aandeel, help je kind dan om zich in te leven in de ander. Geef niet je kind de schuld, maar blijf neutraal.
Zeg bijvoorbeeld:

“Ik vraag me af wat er aan de hand was met Bente. Waardoor zou ze zulke gemene dingen gezegd hebben? Zou ze zich buitengesloten en verdrietig hebben gevoeld toen ze niet mee mocht doen?”

3. Help je kind om zijn behoeftes te uiten, zonder de ander aan te vallen

Dit is een hele uitdaging, zelfs nog voor volwassenen. Kinderen hebben onze hulp hierbij nodig. Probeer je kind te laten zeggen waar hij behoefte aan heeft en wat hij fijn vindt, in plaats van waar hij last van heeft. Als je dochtertje bijvoorbeeld boos is, omdat haar vriendinnetje de baas over haar speelt en zegt: “Jij speelt altijd de baas!” Zeg dan bijvoorbeeld:
“Je klinkt heel boos. Kun je ook aan Tess vertellen wat je graag zou willen dat ze doet, in plaats van te zeggen wat je van haar vindt?”

4. Leer je kind voor zichzelf opkomen

Voor jezelf opkomen is een belangrijke vaardigheid die alle kinderen nodig hebben. Sommige kinderen doen dit vanzelf en anderen hebben hulp nodig om dit te leren. Je kunt je kind helpen door dit samen te oefenen in een rollenspel. Leer je kind wat hij kan zeggen en doen om de ander duidelijk te maken dat hij iets niet leuk vindt. Denk hierbij ook aan de houding die je kind aanneemt, zoals recht staan, hoofd omhoog en een duidelijke stem gebruiken. Heeft je kind hier echt veel moeite mee, dan kan een weerbaarheidstraining helpen. Bekijk op de pagina Samen groeien voor trainingen.

5. Leer je kind overleggen

Kinderen in de basisschoolleeftijd zijn vaak bazig. Ze willen graag hun eigen zin doordrijven, maar toch ook met andere kinderen spelen. Het is daarom op deze leeftijd al handig als je kind leert overleggen en kan onderhandelen met leeftijdsgenoten. Stel je kind bijvoorbeeld de volgende vraag:

“Wat is belangrijker voor jou? Om het spel op jouw manier te spelen, of om samen met Emma te spelen?”

Als een ander kind erg bazig is, heeft jouw kind misschien hulp nodig bij hoe hij kan onderhandelen. Help je kind door hem bijvoorbeeld te laten zeggen:

“Ik wil heel graag met je spelen Liv, maar we zijn al de hele tijd buiten aan het spelen en ik wil nu graag binnen spelen. Kunnen we iets doen wat we allebei leuk vinden?”

6. Help je kind bij het oplossen van problemen

Als kinderen zich weer rustig voelen en er ruimte is geweest voor hun gevoelens, weten de meeste kinderen zelf wat ze kunnen doen om het probleem op te lossen. Kinderen kunnen dan zoiets zeggen als: “Ik ben niet meer boos op Sam en ik wil weer met hem spelen, mag ik vragen of hij weer buiten komt spelen?”

Als je kind niet zelf tot een oplossing komt, zoek dan samen iets. Soms duurt het even voordat een kind een oplossing vindt waarbij hij z’n vriendje kan behouden en ook z’n eigenwaarde. In plaats van een oplossing aan te dragen, kun je ook vragen stellen als:

Hoe kunnen jullie dit oplossen?”

“Wat is er nodig om weer samen verder te kunnen spelen?”

“Hoe kun je het weer goed maken met Fenna?”

Als je kind dit niet weet, noem dan een paar opties op en laat je kind kiezen.

Als er iets is voorgevallen is het ook goed om je kind te leren het weer goed te maken. Hierdoor leer je je kind verantwoordelijkheid te nemen voor z’n gedrag. Het werkt dan vaak niet goed om je kind alleen sorry te laten zeggen. Zeker niet als je kind hier nog niet aan toe is of er te jong voor is.

7. Contact met andere kinderen

Kinderen hebben oefening nodig om sociale vaardigheden te ontwikkelen. Hierdoor kunnen ze oefenen wat wel en wat niet werkt. Daarom kan het zinvol zijn om naast school te zorgen dat je kind ook met andere kinderen kan spelen. Help je kind met het maken van speelafspraakjes of kies een clubje of sport uit voor je kind. Soms gaat het maken van vriendjes in een andere omgeving (dan school) makkelijker.

8. Bekijk wat je kind kan helpen 

Sommige kinderen blijven het erg moeilijk vinden om met andere kinderen overweg te kunnen. Ze zien bijvoorbeeld niet vanzelf hoe een ander zich voelt of begrijpen niet meteen wat er van ze verwacht wordt in een sociale situatie. Kijk eens naar je kind als hij of zij samenspeelt. Bekijk wanneer het mis gaat en ook vooral wanneer het juist goed gaat. Wat doet je kind dan? Probeer hier achteraf met je kind op een rustig moment over te praten. Speel een situatie na of lees een boekje over samenspelen met andere kinderen.

Wat ook goed kan helpen is om je zorgen te bespreken met de leerkracht. Herkennen ze het ook op school? Wat werkt daar? Bedenk samen hoe jullie jouw kind kunnen helpen. Sociale vaardigheden zijn voor een heel groot deel aan te leren, dus door je kind te begeleiden en hierin te investeren zal het steeds makkelijker worden voor je kind. Soms kan een sociale vaardigheidstraining je kind helpen. Kijk op Samen groeien voor alle trainingen.

 

Abonneer je op onze nieuwsbrief 

Contact gegevens

Heb jij een vraag over het gedrag, de opvoeding of de ontwikkeling van je kind? Wij denken graag met je mee! Bel of mail voor tips en persoonlijk advies.

Sitemap

Algemene voorwaarden
Privacy & cookiesSitemap
Copyright 2022 gemaakt door CustomerScope
linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram