Abel is een jongen van 26 jaar. Als kind gingen zijn ouders scheiden. Dat was geen makkelijke periode voor hem. Hij vertelt hoe dat is verlopen, hoe hij die tijd heeft ervaren en hoe het komt dat het nu goed met hem gaat.

Hoe oud was je toen je ouders gingen scheiden?

Ongeveer acht jaar.

Kun je kort vertellen hoe dat ging?

Ze hadden ruzie. Of nee, ze hadden niet eens ruzie, ze gingen gewoon uit elkaar. Ik weet er niet altijd meer veel van. Het was plotseling. Opeens zei mijn vader dat ze gingen scheiden. Diezelfde avond vertrok hij. Mijn moeder had een doos klaargezet met zijn spullen en toen moest hij vertrekken.

Hoe ging de periode daarna?

Mijn oma kwam veel oppassen, dat vond ik wel gezellig. Mijn vader heeft toen een tijdje in zijn auto gewoond, dat vond ik heel heftig. Ik weet niet meer of ik hem toen heb gezien. Daarna gingen mijn ouders om de week in het huis wonen, tot mijn vader een nieuw huis had.

Wat waren de moeilijkste momenten?

De ruzies. Dat mijn vader het huis niet in mocht voor zijn spullen, en hem lang niet zien. Mijn ouders die veel moesten huilen. En alle veranderingen: een nieuw huis, een nieuwe school.

Hoe ging het verder?

We hebben een tijdje op een kleine zolder gewoond. Ik moest met mijn broertje in één bed slapen. Toen mijn moeder een nieuwe vriend kreeg, konden we een nieuw huis kopen. Haar vriend was aannemer en kon helpen in het nieuwe huis. Maar met mijn broers was hij niet zo’n succes. Hij probeerde vaak onze vader te spelen, en daar konden zij niet goed tegen.

Op een dag was er een misverstand tussen mij, mijn broertje en hem. Toen begon hij met spullen naar mijn moeder te gooien en te schelden. Toen is het uitgegaan.

Sinds wanneer gaat het beter met je? Hoe ben je tot dat punt gekomen?

Sinds de basisschool voorbij is. Maar wanneer gaat het nou écht beter met iemand? Van mijn vriendin moet ik nu nog naar een psycholoog. Als ik toch een antwoord moet geven: ik denk sinds mijn zestiende echt beter. Toen had ik meer plezier in het leven.

Hoe kwam het dat je je beter voelde?

Het leven werd weer normaler. Mijn moeder kreeg een nieuwe vriend, een stabiele relatie. Toen zij weer blijer was, werd ik ook blijer.

Wat wil je zeggen tegen kinderen van wie de ouders gaan scheiden?

Hou vol. Het wordt een moeilijke tijd, maar uiteindelijk komt er een moment dat je je weer wat beter voelt. Zoek een hobby, het liefst een sport die goed bij je past. Scouting heeft mij het meeste geholpen: in beweging zijn en vrienden zien. Het gaf me afleiding, zodat ik er niet steeds aan hoefde te denken. Er waren ook veel andere kinderen met een niet-perfecte thuissituatie, waardoor ik me minder alleen voelde.

En je tip voor ouders?

Push je kinderen een beetje om nieuwe hobby’s of activiteiten uit te proberen. Ik wilde echt niet op scouting en ging er altijd huilend naartoe. Maar uiteindelijk heeft het me veel geholpen en gebracht. Tien jaar later is het nog steeds mijn hobby en ben ik blij dat mijn ouders hebben doorgezet. Thuis zitten had mij sowieso niet geholpen.

Wat wil je zeggen tegen ouders die in scheiding liggen?

Blijf met elkaar praten. Probeer ervoor te zorgen dat kinderen niet het gevoel krijgen dat zij dingen moeten oplossen. Wij moesten veel dingen van de ene ouder aan de andere doorgeven, bijvoorbeeld welk deel van de vakantie we waar waren. Terwijl ik toen pas tien jaar was.

En als het niet lukt om samen te praten?

Bij niet iedereen lukt dat zo goed. Zoek dan op tijd hulp. Er zijn mensen die je hierbij goed kunnen helpen. Het is niet erg om hulp te vragen: het is een moeilijke situatie waarin iedereen hulp verdient.

Abel is niet zijn echte naam. Al gaat het goed en heeft Abel een goede band met beide ouders, de scheiding ligt gevoelig. Daarom wil hij niet met zijn echte naam online.

Dit blog is geschreven door GGD Flevoland, onderdeel van het kernteam van Lisa Lelystad. Is je kind ouder dan 3 en jonger dan 19 jaar? Dan helpt de GGD met vaccinaties, gezondheidsonderzoek en gezondheidsbescherming. Je kunt er terecht met vragen over opvoeden en opgroeien, als kind, jongere of ouder. Denk aan vragen over lichamelijke, psychische of gedragsproblemen, over de ontwikkeling, leerproblemen of problemen thuis. Je kunt die vragen stellen aan de jeugdverpleegkundige; zij is ook op de school van je kind te vinden.